Δελφοί

Οι Δελφοί είναι ένας από τους σημαντικότερους τόπους της ελληνικής ιστορίας και μνήμης. Στην καρδιά της Φωκίδας, συνδέουν το φυσικό τοπίο της Ρούμελης με την αρχαιότητα, την πνευματικότητα και την πολιτιστική συνέχεια.

Μέσα από τη σειρά «Γνωρίζω τον τόπο μου, γνωρίζω τη Ρούμελη», η ΕΡΒΕ συστήνει τους Δελφούς με τρόπο απλό, σύντομο και εκπαιδευτικό, ως αφετηρία για περισσότερη γνωριμία με την ιστορία του τόπου.

Ακολουθεί το απομαγνητοφωνημένο κείμενο του επεισοδίου, με βασικές αναφορές στην ιστορία, τη σημασία και την πολιτιστική μνήμη των Δελφών.

Απομαγνητοφώνηση επεισοδίου

Γνωρίζω τον τόπο μου, γνωρίζω τη Ρούμελη.

Οι Δελφοί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς

Οι Δελφοί είναι μια περιοχή με έντονη τουριστική κίνηση, αφού αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Ο ομφαλός της γης

Κατά τη μυθολογία, ο Δίας, θέλοντας να βρει το κέντρο του κόσμου, άφησε να πετάξουν δύο αετοί, τον πρώτο με κατεύθυνση προς την ανατολή και τον δεύτερο προς τη δύση. Οι αετοί συναντήθηκαν πάνω από τους Δελφούς, που θεωρήθηκαν ως το κέντρο του κόσμου, ο ομφαλός της γης.

Το ιερό και ο Απόλλωνας

Σύμφωνα με την παράδοση, στην περιοχή των Δελφών, στους πρόποδες του Παρνασσού, υπήρχε ιερό αφιερωμένο στη γυναικεία θεότητα της Γαίας και φύλακάς του είχε τοποθετηθεί ο φοβερός δράκοντας Πύθων. Σύμφωνα με τοπικούς μύθους, κύριος του ιερού έγινε ο Απόλλωνας, όταν σκότωσε τον Πύθωνα.

Η Πυθία και οι χρησμοί

Πυθία ήταν η εκάστοτε αρχιέρεια του θεού Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών, η οποία, ευρισκόμενη σε έκσταση, μετέφερε τη χρησμοδότηση του θεού προς τον ενδιαφερόμενο με τρόπο συνήθως λακωνικό, δυσνόητο και αινιγματικό.

Η λέξη «Πυθία» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «πυνθάνομαι», που σημαίνει πληροφορούμαι. Άλλοι πιστεύουν ότι προέρχεται από το «Πύθων».

Πριν από κάθε χρησμοδότηση, η Πυθία πλενόταν, έπινε νερό από την Κασταλία πηγή, μασούσε φύλλα δάφνης και ανέβαινε σε έναν τρίποδα. Από τη βάση του τρίποδα έβγαιναν αναθυμιάσεις που παράγονταν με την καύση διαφόρων βοτάνων. Υποστηρίζεται ότι το φυτό της Πυθίας ήταν η πικροδάφνη, τα φύλλα της οποίας η ιέρεια μασούσε και εισέπνεε τον καπνό τους. Η Πυθία ερχόταν σε έκσταση και έβγαζε ασυνάρτητες κραυγές και λόγους. Οι ιερείς του μαντείου μετέτρεπαν τα άναρθρα αυτά λόγια σε έμμετρους χρησμούς, σχεδόν πάντα με διφορούμενη σημασία.

Αρκετές ήταν οι φορές που το Μαντείο δεν κρατούσε αμερόληπτη στάση, αλλά έπαιρνε απροκάλυπτα το μέρος μιας παράταξης.

Ο Ηρακλής και το μαντείο

Ο Απόλλωνας χρειάστηκε να προστατεύσει το μαντείο του από έναν άλλο γιο του πατέρα του, τον Ηρακλή, που το διεκδίκησε όταν η Πυθία αρνήθηκε να του δώσει χρησμό. Ο Ηρακλής θέλησε να λεηλατήσει το μαντείο και να αρπάξει τον τρίποδα, προκειμένου να ιδρύσει αλλού το μαντείο. Ο αγώνας μεταξύ τους έληξε με τον πατέρα τους να παρεμβαίνει, ρίχνοντας κεραυνό ανάμεσα στους γιους του. Το μαντείο παρέμεινε στους Δελφούς.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο και οι Δελφοί σήμερα

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, από τα πιο σημαντικά στην Ελλάδα, παρουσιάζει την ιστορία του φημισμένου δελφικού ιερού και του πιο ξακουστού μαντείου του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Οι πλούσιες συλλογές του περιλαμβάνουν κυρίως αρχιτεκτονικά γλυπτά, αγάλματα και έργα μικροτεχνίας.

Εκτός του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου, υπάρχει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο και, στην ευρύτερη περιοχή, μια σειρά ιερών μονών θρησκευτικού ενδιαφέροντος. Επίσης, οι Δελφοί βρίσκονται σε μικρή απόσταση, 10 χλμ. από την Αράχωβα, σημαντικό χειμερινό προορισμό της Στερεάς Ελλάδας, και σε κοντινή απόσταση από το θερινό παραθεριστικό κέντρο της Ιτέας, καθώς και από τον παραδοσιακό οικισμό του Γαλαξειδίου.

Αν έχετε καταγωγή ή έχετε επισκεφθεί τους Δελφούς, μοιραστείτε τις εμπειρίες σας στα σχόλια και στείλτε μας φωτογραφίες.

Γνωρίζω τον τόπο μου, γνωρίζω τη Ρούμελη. Από την Ένωση Ρουμελιωτών Βορείου Ελλάδος.

• Περιοχή: Φωκίδα
• Θεματική: ιστορικός τόπος / αρχαιολογικός χώρος
• Σειρά: Γνωρίζω τον τόπο μου, γνωρίζω τη Ρούμελη